می شد قناری عشق تو را تا ابد در قفس دلم به اسارت بکشم٬وهیچ نگذارم که تو بفهمی

 چقدر دوستت دارم.کاش در کنارت بودم تا این همه احساس تنهائی نمیکردم واز فراق

وهجران تو درد جانکاهیدلم را نمی فسرد.تا قبل از این نمی دانستم شبهای فراق چقدر

 طولانی وتاریک وروز های آن ابری و بارانی است.اما با دوری از تو از تنها عشقم از آموزگار

هجرت این درسها را فرا گرفتم.واکنون از طول ثانیه های بی تو بودن در آینده نیز خبر دارم.

اما روز اولی که دل به تو بستم همه این مصائب و مشکلات را میدیدم باور کن همان روز

به خودم گفتم:

ای دل عاشق شدی؟ پس بمان و به پایش به سوز